Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Φταίω και εγώ…


Μέρα χαράς για κάποιους, μέρα πένθους για κάποιους άλλους. Άλλα σπίτια βυθίζονται στο πένθος , άλλα βιώνουν κάποια χαρά. Το σίγουρο είναι βέβαια, πως είναι απρόβλεπτο το πως κινείται η ζωή. Νομίζουμε πως είμαστε άτρωτοι, πως τίποτα δεν θα μας συμβεί, πως όλα μπορούμε να τα ελέγξουμε. Ως έθνος υστερούμε στην παιδεία. Όσο άσχημο και αν ακούγεται δεν υπακούμε σε κανόνες, δεν εκπαιδεύουμε το μυαλό μας, αφού έχουμε πάντοτε την υπεροψία πως είμαστε οι καλύτεροι και οι πιο σωστοί ως λαός. Το πώς συμπεριφερόμαστε στους ανθρώπους , το πώς οδηγούμε υποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο την μικρογραφία της κοινωνίας μας. Δεν δείχνουμε σεβασμό στους τριγύρω, οδηγούμε σαν τραμπούκοι και αυτό είναι κάτι που αντικατοπτρίζετε με τον χειρότερο τρόπο, στον πίνακα των τροχαίων ατυχημάτων ετησίως. Ναι, λοιπόν φταίω και εγώ για αυτό που συμβαίνει. Γιατί την στιγμή που έπρεπε να δώσω σωστές αξίες στο παιδί μου, έδειξα ανοχή σε όλα αυτά που έκανε. Έδειξα ανοχή όταν ζητούσε το αυτοκίνητο πριν καν πάρει δίπλωμα.

 Έδειξα ανοχή στο εξεταστικό σύστημα της πολύπαθης πατρίδας μου, όταν 8 στις 10 φορές χρειάζεται να δωροδοκήσω για να πάρω το δίπλωμα (κοινό μυστικό όσο και αν το εγώ μας δεν το αντέχει να το παραδεχτεί). Έδειξα παράλογη παραδοχή όταν μεθυσμένο το παιδί μου, γυρνούσε στο σπίτι με το όχημα του. Έδειξα παράλογη συμπεριφορά όταν ήρθε η κλήση για κάποια παράβαση και απλώς πλήρωσα το πρόστιμο ή πιο σωστά έτρεξα να σβήσω την κλήση (γιατί όπως και να το κάνουμε έχουμε άπειρους γνωστούς στην τροχαία). Αντί να έχουμε λοιπόν ανοχή και συνενοχή στα πάντα ας συνειδητοποιήσουμε πως η έλλειψη παιδείας, επιφέρει μόνο δεινά. Δεν ζούμε μόνοι μας σε αυτό τον κόσμο για να πιστεύουμε πως μπορούμε να κάνουμε πάντα αυτό που
θέλουμε. Η ελευθερία μας σταματάει εκεί που ξεκινάει η ελευθερία του άλλου..

Γράφει η Γωγώ Καραγκιόζη!

2 σχόλια: